
Η κυβέρνηση Τραμπ επανάφερε στη δημοσιότητα το μυστήριο του Bigfoot – Τα αποτυπώματα του 1982 και τα άλλα έγγραφα που δημοσιεύθηκαν
Την ώρα που η κυβέρνηση Τραμπ είχε να διαχειριστεί κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν, αλλά και τις πολιτικές απώλειες στις ενδιάμεσες εκλογές, ένα πολύ διαφορετικό θέμα ήρθε ξανά στο προσκήνιο: ο θρύλος του Bigfoot.
Στις 15 Οκτωβρίου, το υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσε τρία αρχεία από τη συλλογή «Bigfoot/Sasquatch». Η δημοσίευση, που παρουσιάστηκε αρχικά από την εφημερίδα «The Washington Post», αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για το μυστηριώδες, γιγαντιαίο και πιθηκόμορφο πλάσμα που, σύμφωνα με μαρτυρίες, κινείται στα δύο πόδια και ζει στα πυκνά δάση της Βόρειας Αμερικής.
Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την κρυπτοζωολογία, ο Bigfoot δεν περιγράφεται ως ένα μοναδικό τέρας, όπως ο Γκοτζίλα, αλλά ως ένα υποτιθέμενο ανθρωποειδές είδος. Ιστορίες για τριχωτά πλάσματα που περπατούν όρθια, εκπέμπουν απόκοσμους ήχους και αφήνουν έντονη, δυσάρεστη οσμή υπάρχουν εδώ και αιώνες σε διάφορους πολιτισμούς. Ανάλογες παραδόσεις συναντώνται και σε φυλές Ιθαγενών Αμερικανών.
Η νέα δημοσιοποίηση προστέθηκε στη σειρά αρχείων που έχει δώσει στη δημοσιότητα η αμερικανική κυβέρνηση, μεταξύ άλλων και για τις υποθέσεις των UFO. Ωστόσο, τα έγγραφα για τον Bigfoot δεν προσφέρουν οριστική απόδειξη. Αντίθετα, παρουσιάζουν μαρτυρίες, φωτογραφίες και υπηρεσιακές εκτιμήσεις που αφήνουν το ζήτημα ανοιχτό.
Bigfoot: Τα αποτυπώματα του 1982 στο Εθνικό Δάσος Ουματίλα
Τα σημαντικότερα αρχεία αφορούν επίσημη έρευνα της Δασικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1982 στην περιοχή Mill Creek Watershed, στο Εθνικό Δάσος Ουματίλα της πολιτείας Ουάσιγκτον.
Η έρευνα ξεκίνησε μετά τις αναφορές του Πολ Φρίμαν, ενός δασοφύλακα μερικής απασχόλησης. Ο Φρίμαν υποστήριξε ότι είδε ένα πλάσμα που έμοιαζε με Bigfoot σε απομακρυσμένη περιοχή βιολογικής έρευνας, κοντά στο Γουάλα Γουάλα. Μερικές ημέρες αργότερα, δήλωσε ότι εντόπισε ίχνη στην ίδια ευρύτερη περιοχή.
Ο βιολόγος Ρόντνι Λ. Τζόνσον κατέγραψε λεπτομερώς τα ευρήματα σε ένα εξασέλιδο σημείωμα προς το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ. Οι ερευνητές μέτρησαν τα ίχνη, φωτογράφισαν αρκετά από αυτά και δημιούργησαν γύψινα εκμαγεία, ώστε να διατηρηθούν ως πιθανά αποδεικτικά στοιχεία.
Τα αποτυπώματα βρέθηκαν σε τρία διαφορετικά λασπώδη σημεία του Mill Creek Watershed. Είχαν μήκος περίπου 38 εκατοστά και πλάτος 18 εκατοστά. Σύμφωνα με την έκθεση, εκτείνονταν σε απόσταση 8 έως 12 μέτρων, ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους και περνώντας μέσα από πυκνή βλάστηση. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι υπήρχαν ενδείξεις διατάραξης των φυτών για ακόμη 9 έως 12 μέτρα, κάτι που θα μπορούσε να υποδηλώνει τη διέλευση κάποιου μεγάλου ζώου.
Ένα από τα αποτυπώματα παρουσίαζε, σύμφωνα με τον Τζόνσον, αξιοσημείωτη παραμόρφωση στο δεύτερο δάκτυλο. Ο βιολόγος αναγνώρισε επίσης ορισμένα χαρακτηριστικά που έμοιαζαν φυσικά και δύσκολα θα μπορούσαν να αναπαραχθούν εύκολα. «Αν τα ίχνη ήταν πλαστά, κάποιος κατέβαλε τεράστιο κόπο και έδωσε μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια», έγραψε.
Παρά τις παρατηρήσεις αυτές, ο ίδιος δεν πείστηκε ότι τα αποτυπώματα προέρχονταν από ένα άγνωστο δίποδο πλάσμα βάρους περίπου 136 κιλών.
Επιστημονικές αμφιβολίες και η θεωρία της φάρσας
Ο Τζόνσον ανέφερε αρκετούς λόγους για τους οποίους θεωρούσε πιθανό τα ίχνη να αποτελούν μέρος μιας περίτεχνης φάρσας. Παρατήρησε, μεταξύ άλλων, ότι το μήκος του βήματος δεν μεταβαλλόταν ανάλογα με την κλίση του εδάφους. Παράλληλα, οι μπότες των ερευνητών βυθίζονταν βαθύτερα στη λάσπη από ό,τι τα υποτιθέμενα ίχνη του Bigfoot.
Επιπλέον, τα φυτικά υπολείμματα γύρω από ορισμένα αποτυπώματα έμοιαζαν να έχουν απομακρυνθεί πριν δημιουργηθεί το ίχνος. Ένας αξιωματικός της Συνοριακής Φρουράς, σε μεταγενέστερο σημείωμά του, εξέφρασε την άποψη ότι τα αποτυπώματα ήταν ανθρώπινης προέλευσης και είχαν δημιουργηθεί με μαλακό γύψο ή με κάποιο ελαστικό, καλυμμένο πόδι.
Ωστόσο, δεν συμφώνησαν όλοι με αυτή την εκτίμηση. Ο Γκρόβερ Κραντς, καθηγητής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Ουάσιγκτον και γνωστός υποστηρικτής της ύπαρξης του Bigfoot, μελέτησε τα γύψινα εκμαγεία. Κατά την άποψή του, οι λεπτές δερματικές ραβδώσεις που αποτυπώνονταν στην επιφάνεια θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να παραποιηθούν.
Η μαρτυρία του Πολ Φρίμαν και το βίντεο του 1992
Ο Πολ Φρίμαν δεν εγκατέλειψε ποτέ την πεποίθησή του. Μετά την αρνητική αξιολόγηση των ευρημάτων, αποχώρησε από τη Δασική Υπηρεσία και μετακόμισε με την οικογένειά του σε άλλο σημείο της πολιτείας. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να αναζητά στοιχεία για τον Bigfoot.
Το 1992, τράβηξε ένα βίντεο στο οποίο φαίνεται για λίγα δευτερόλεπτα μια σκοτεινή μορφή ανάμεσα στα δέντρα. Ο γιος του, Μάικλ Φρίμαν, έχει περιγράψει ότι ο πατέρας του επέστρεψε στο σπίτι εμφανώς ταραγμένος, χλωμός και τρέμοντας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, φώναξε: «Το βρήκα!».
Ο Μάικλ Φρίμαν υποστήριξε αργότερα ότι η μορφή στο βίντεο δεν ήταν αρκούδα και πιθανότατα δεν ήταν άνθρωπος με στολή. Η καταγραφή διαδόθηκε και έγινε ακόμη ένα κομμάτι της παράδοσης γύρω από τον Bigfoot. Για τους υποστηρικτές του, αποτελεί σημαντική ένδειξη. Για τους σκεπτικιστές, πρόκειται για ένα ασαφές βίντεο που δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα.
Τα υπόλοιπα αρχεία που δημοσιεύθηκαν
Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης απόκομμα της «Clark Fork Valley Press» σχετικά με υποτιθέμενα ίχνη που βρέθηκαν στη Μοντάνα το 2003. Σε άλλο έγγραφο, ο Λίο Κίνι περιγράφει μια εμπειρία από κυνηγετικό ταξίδι στη δεκαετία του 1940. Ο ίδιος υποστήριξε ότι εντόπισε ίχνη Bigfoot και ότι άλλοι κυνηγοί είχαν βρεθεί μπροστά σε παρόμοια σημάδια.
Οι κυνηγοί, σύμφωνα με την επιστολή, αισθάνθηκαν έντονη οσμή και άκουσαν έναν ήχο που έμοιαζε με γρύλισμα. Παρότι δεν έφυγαν αμέσως από την περιοχή, αργότερα παραδέχθηκαν ότι είχαν νιώσει έντονο φόβο και ανατριχίλα.
Σε διαφορετική περίπτωση, υπάλληλοι της Δασικής Υπηρεσίας στο Εθνικό Δάσος Στάνισλαους της Καλιφόρνιας είχαν οργανώσει εκδήλωση με τίτλο «Ο Bigfoot στην αυλή σας». Η υπηρεσία τόνισε ότι δεν μπορούσε ούτε να επιβεβαιώσει ούτε να διαψεύσει την ύπαρξη του πλάσματος.
Ένα μυστήριο χωρίς οριστική απάντηση
Η δημοσιοποίηση των εγγράφων δεν σημαίνει ότι η αμερικανική κυβέρνηση αναγνωρίζει την ύπαρξη του Bigfoot. Οι περισσότεροι επιστήμονες εξακολουθούν να απορρίπτουν την υπόθεση, επισημαίνοντας ότι δεν έχει βρεθεί αξιόπιστο βιολογικό υλικό, όπως λείψανα, περιττώματα ή καθαρό γενετικό δείγμα. Ακόμη και οι σύγχρονες κάμερες παρακολούθησης δεν έχουν καταγράψει αδιαμφισβήτητες εικόνες.
Παρά τις αμφιβολίες, τα αρχεία του 1982 και οι υπόλοιπες μαρτυρίες δείχνουν γιατί ο Bigfoot εξακολουθεί να προκαλεί ενδιαφέρον. Βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται η λαϊκή παράδοση, η προσωπική εμπειρία και η επιστημονική αμφισβήτηση. Για κάποιους αποτελεί πιθανό άγνωστο είδος· για άλλους, μια εξαιρετικά επιτυχημένη φάρσα. Μέχρι να εμφανιστούν αδιαμφισβήτητα στοιχεία, το μυστήριο του Bigfoot θα συνεχίσει να ζει στα δάση, στις ιστορίες και στη συλλογική φαντασία.
Πηγή